dirty mind

dirtymind Als jullie niet weten naar wat gekeken… zorg dan dat jullie deze VLAAMSE film in huis halen; downloaden, videotheek of gewoon kopen. En kopen vind ik het beste: om de makers en acteurs een plezier te doen. Dit is de eerste vlaamse film waarvan ik waw zeg. (ok, er zijn nog andere vlaamse films waar je ook u mag tegen zeggen) Maar persoonlijk is dit het beste wat voor mij door belgen is gemaakt. (fuck de broertjes Dardenne! Go Van Hees!!)


Gewoon zien die film, echt!


“wij zijn betrouwbaarder dan mac en crashen beter dan windows…”


De mooiste scene voor mij is het antwoord dat Sien Eggers heeft aan Kristine Van Pellicom wanneer ze op het kerkhof zitten en de camera af staat.  Voor degene die de scene kennen: she’s absof*ckinglutely right!  voor degene die ze niet kennen:… jammer.


(s)permalink

ik kan er niets aan doen, maar telkens ik dat woord zie staan, moet ik twee keer kijken om dan telkens weer te weten dat het niet, ik herhaal niet, spermalink is, maar permalink.

onthou het nu, geiltje!

you beter think

Ik ben nog steeds aan het denken over het al dan niet terug naar school gaan en een bachelor bijhalen. Mijn hart zegt JAJAJAJA doen! mijn hoofd ook want hoofd weet ondertussen dat hart altijd gelijk heeft. (en daarbij, wie zijn gat verbrandt, moet op de blaren zitten, en zo voelt gat ook iets)

maar dan denk ik iets dieper, na het eerlijk vragen van meningen, en dan bedenk ik, dat ze eigenlijk wel gelijk hebben. heb ik dan vijf jaar gestudeerd voor niets? ha, ja, neen, euh… ik weet niet.  ik weet natuurlijk alleen maar zelf hoe hard ik gestudeerd heb of net niet? hoe hard sta ik nog achter het systeem? hoe sta ik eigenlijk over het systeem? en eerlijk, mijn geloof is weg. en dat doet hem de das om. ik geloof er niet meer in. als ik sta te verdedigen, dan sta ik daar uit mijn bek te lullen en heb ik veel zin om eigenlijk gewoon te zeggen, ja, u hebt gelijk! en eventueel nog punten bij aan te brengen zodat ze wel degelijk zien dat ze gelijk hebben. maar dat kan ik niet maken, natuurlijk. vandaar, mijn vrees, die wel reeel is, dat ooit het moment zal komen dat het er wel uit zal liggen, en dan?
Voor mijn part, doe ik er echt niets meer mee. Weg, ander hoofdstuk.  (en heb ik binnen X aantal jaar weer kriebels, dan doen we toch gewoon weer een cursus…)

neen, maar ik bergijp ze wel. oooh wat hou ik van wat ik doe. telkens dat randje met de grens opzoeken. erover gaan, er niet over gaan, moeilijke dingen, makkelijke dingen. alles was een avontuur, de adrenaline stopte soms niet met pompen en het was living in the fast lane. en dat is leuk, dat is heel leuk en gevaarlijk

maar ik heb het gehad, ik durf niet meer in dat snelle leventje stappen. liever wat kalmer, minder spotlight. ik wil rust. rust in mijn explosieve relatie, rust in ons klein nestje kindjes, rust rondom mij.

en eerlijk, ik wil iets doen aan het gedrag van de jongeren. fuck! daarvoor alleen al zou ik lerares Nederlands worden (dat is een vak die ze allemaal moeten krijgen en als je er pav bijneemt, dan heb je nog een deel van het BSO dat je kan meenemen ook)
daarnaast, is het verdorie interessant voor de jeugd dat er leraars en ressen les geven die ook in de ‘echte’ wereld gewerkt hebben. je moet toegeven, een leraar die enkel voor de klas heeft gestaan, kent de druk niet dat een sales manager kent, een leraar mist een hoop ervaring op dat gebied, me dunkt.

ik ben nieuwsgierig naar wat er misloopt in ons onderwijs. waar er hiaten zitten. eentje daarvan is het gebrek aan sexuele opvoeding, dat is een feit. daarnaast zijn er tal van lessen die volgens mij beter kunnen. mits jongere ideeen, meer technologieen…

daarnaast denk ik te weten dat ik een goede lerares zou zijn. ik hou ervan om mensen te helpen en ze iets bij te leren.

eigenlijk moet ik mezelf niet overtuigen, ik wil mezelf doen geloven dat ik voor een dilemma sta/stond… but the mind is made up…

Cruel Holidays

Allerheiligen en allerzielen ofte  de meest macabere vieringen die het geloof (maakt mij niet uit welkeen) heeft uitgevonden. Waar al reeds lange tijd gretig door de consumptiemaatschappij wordt op ingespeeld. Doen we er aan mee? Zolang oma onder de kerktoren woont, ja! Elk jaar opnieuw herinnert ze me eraan dat ik nog een bloem moet halen, MOET HALEN!

Die bloem halen, dat is niet erg, naar dat kerkhof gaan en die bloem daar zetten, dat is iets anders. Ben ik bang van kerkhoven? neen, maar ik hoef er niet op gewezen te worden dat in dat hokje de overschotten van mijn ma staan. Ik weet elke dag, van zodra ik opsta, tot ik ga slapen dat ze er niet meer is. ik kan niet kijken naar haar foto op het steentje waar ze zo vrolijk lacht.  daar sta je dan, elke keer, de bloemen netjes neergezet (meestal als laatste waardoor ik nogal eens mag puzzelen) kijkend, de bloemen tellend en vragend waarom. ik snap nog steeds niet waarom ze alles heeft opgegeven, waarom ze niet harder heeft gevochten, waarom ze ons in de steek liet

ik ga haar graf liever niet bezoeken. waarom? puur uit schrik  om te veel verdriet te hebben. ik praat liever met haar in mijn gedachten, ik kijk naar de spiegel en ik zie haar (no shit, i look just as my mum)

na bijna 12 jaar, ben ik er eindelijk in geslaagd om zelfs bepaalde dingen die ik leuk vind in huis te plaatsen ipv op zolder.


ik zal nooit begrijpen wat er gebeurd is, tenzij ik haar ooit terug zou zien.

Masturberen en menstrueren

Beide zijn nog allebei taboe. je moet maar eens aan iemand vragen of zij masturberen, en de ene keer reageer je verschrikt als ze zeggen ja (gegarandeerd komt er dan wel een verhaal naar boven, zat, lang geleden, goh, twas nodig, …) als ze nee zeggen, vertel je maar hoe lekker dat wel is dat het jammer is dat ze dat niet doen..(gegarandeerd geven ze toe dat ook wel af en toe eens te doen) De wijven die niet mastureberen, zijn dan ook degene die niet klaar komen en maar blijven zagen en klagen.

nu, menstrueren, is ook nog steeds een groot taboe. Ohja, het pre menstrueel syndroom gebruiken voor alles en nog wat, dat wel, maar puur over het menstrueren zelf spreken… de meeste vrouwen blijven er vies van. terwijl, dat toch wel niet zo vies is. ok het is bloed, maar hetzelfde bloed zit in je mond, als je op je tong bijt, komt uit je vingers…
persoonlijk vind ik het nog steeds een van de mooiste kleuren die ons lichaam kan produceren. en heeft al dat bloedverlies toch ook niet te maken met het zuiveren van ons eigen lichaam?

Ik vind het persoonlijk normaal, dat ik terwijl ik menstrueer elke dag mijn kut spoel. gewoon, kwestie van even ut te spoelen even goed wrijven zodat ik weet dat ze proper is. (en als het broeierig heet is, doe ik dat gewoon 2 keer per dag) ik hoor dat van vriendinnen dat ze hun kut niet aanraken tijdens die periode…??? maar ze laten wel toe om sex te hebben…?? ok, ik heb gortige gedachten, dat weet ik, maar of ik ze ook zou uitoefenen??? sex tijdens mijn menstruatie, neen, dat moet ik niet weten. ik pijp graag en ik draag graag rode lipstick, maar ik wil al pijpend geen rood/bruin geverfd mond krijgen. Dus, ik mijn periode betekent voor mij voornamelijk masturbatie, dat vind ik maar eerlijk ook.

nu, dit weekend zaten we gezellig wat te kletsen bij JJ, toevallig waren de nog aanwezige mannen allemaal single (buiten DD) en hadden ze een heks van een ex. het gesprek komt op sex en het feit dat wij er wel hebben en zij niet. ik antwoord dat het voor een paar dagen njet is, aangezien ik ongesteld ben. wie van de heren het verhaal heeft boven gehaald, kan ik niet vertellen, in ieder geval: “sexen jullie dan niet? wij wel, dat was zo de enigste periode dat ze wat heet liep, ze vroeg zelfs keer op keer om haar te beffen, maar zo zot ben ik nu ook nog niet”  slik, ik heb gortige gedachten, maar dat vragen aan je partner èèèèèh vies wijf!!!


I’ve seen the light

ik leer bij, elke dag, net zoals de meesten onder ons, alleen hebben we het niet altijd door.

ik wil ook bijleren, leren dat is iets waar ik denk ik nooit genoeg van ga krijgen. het gevoel dat ik krijg als ik iets wil leren… dat is het ganse leerproces een vorm van adrenaline die door mij stroomt, tot ik doorheb dat ik er goed in ben. dan kan ik daar nog even van genieten, maar ondertussen zal zich al iets anders hebben aangeboden. (i admit, i am white and nerdy)

en nu kriebelt het al een tijdje om iets groots te leren. ik dacht eerst aan een of ander postgraduaat,maar dan bleef ik weer in dezelfde branche en ik wil iets kompleet anders. En deze week kwam ik HET tegen, op de site van de vdab dan nog(qua opleidingen algemeen toch wel een redelijk aanbod)
Fulltime student, dat gaat niet, dus moest het iets zijn in het avondonderwijs of de zaterdag. Iets anders, mijn eerste gedachten gingen uit naar schilder- decoratie technieken of iets dergelijks, auto- mechanicien zag ik ook wel zitten. maar dan, plots kwam ik het tegen:

regentes! fuck en je kan dat gewoon doen via afstandsleren in 2 max 3 (of desnoods 5 jaar). Ik dacht, ja, dat is het! ik wil wel voor de klas gaan staan! ik ben al langer in mijn hoofd aan het spelen met het idee dat ik ook wel zou willen les geven aan adolescenten en niet meer alleen seminaries aan volwassenen.

ik moet het alleen hier thuis nog verkocht krijgen…

dat deed deugd

Ik ben met 2 aan het winkelen op zoek naar … klei, echte natuurklei en geen wit of vleeskleurig iets. Plots hoor ik mijn naam, en zie ik I., mijn mama haar beste vriendin staan. (nvdr mijn mama is bijna 12 jaar geleden gestorven)

bizar, denk ik, ik heb ze zeker 5 jaar al niet meer gezien en deze ziet er geen haartje ouder uit (maar zo was ze vroeger ook al) de band die zij had met mijn ma was heel sterk en ik geef toe dat ik deze dame bewust heb gemeden omwille van de herinneringen.
ze ziet mijn dochter en praat tegen haar. ik zie bij I. de tranen in haar ogen komen. ik weet wat ze denkt. je ziet er goed uit, zegt ze. ja? dank u. Ze vraagt naar de kids, naar oma, naar DD, zijn kids en of er nog bijkomen. ik geef haar mijn eerlijkste antwoord, ik zou er niet boos om zijn, maar alles op zijn tijd.  ze lacht en zegt ik heb altijd al geweten dat je een goede mama zou zijn. en M (mijn ma) zou absoluut trots op je zijn geweest.  ik kan alleen maar glimlachen. ze heeft waarschijnlijk geen idee wat het betekende om dat van haar te horen te krijgen. en ik wist meteen weer waarom ik die liever niet elke week zie.

Mama, wat gebeurt er met ons als we dood zijn?

Deze vraag kreeg ik deze morgen voorgeschoteld. Ik wist dat die vraag ooit zou komen en ik was er tot op vandaag nog niet uit wat ik zou vertellen.
Ik heb geen kant en klaar leuk verhaaltje zodat ze ‘de dood’ niet erg zouden vinden.
Nadat ik ze uit pure eerlijkheid verteld heb dat mama dat ook niet weet. Maar dat er verschillende ‘theorieen’ zijn, begon 2 dat hij het wel wist:

Eenmaal dood, worden we begraven. En dan, als we in die kist onder de aarde liggen, dan komen de konijntjes (!?). De konijntjes graven de aarde weg, doen de kist open en graven een paar gangen zodat ze ons tot in hun hol kunnen brengen. In hun hol, vullen ze ons op met nootjes en geven ze ons een masker en dan leven we bij de konijntjes.





confession

In een wereld waar hebzucht, macht, jaloezie en materialisme hoge toppen haalt, probeer ik rust te vinden in de liefde, het respect, het zorgen voor elkaar.

Ik probeer ons kindjes een voorbeeld te geven van hoe het zou moeten zijn. Keer op keer voelt het aan alsof ik met een soeplepel water uit een bootje aan het scheppen ben.  Wanneer ik hier probeer duidelijk te maken dat er sweekends plaats moet zijn voor 4 kindjes. daarmee bedoel ik dat ze allevier, één voor één eens hun ding mogen doen. gaande van hun moment alleen, tot hun keuze van spel… hun hobby.. maar dan komen ze terug van mex en hoor ik dat 3 het ganse weekend werd meegezeuld van de een zijn match naar de ander. of dan komen 1 en 4 en dan gebruiken ze nogal vaak ‘ja maar jij kan er altijd mee spelen, wij niet’ of ‘ als wij hier zijn mogen wij kiezen van ons mama, want wij zijn hier niet zo vaak’  het maakt mij niet uit hoe vaak iemand hier is. voor mij zijn ze allemaal gelijk. en ik kan niet altijd 1 en 4 ontzien, en ik kan niet altijd 2 en 3 bestraffen ( lees 3, want die is meestal de dupe)

ik word gek van het ‘hebben, hebben, hebben ‘ gedrag van de kindjes. van de mijne, van de zijne… Zagen heeft zo een averechtse werking op mij. hoe meer je zaagt, hoe minder je dan eigenlijk van me gedaan krijgt. als ik een deadline moet halen en ze beginnen er al een week voor de deadline over te zagen… wees dan maar zeker dat die deadline zal overschreden zijn. zaag je daarentegen niet, dan zal ik ze zeker halen. eenmaal je over een grens bent gegaan wegens zagen, heb ik het moeilijk om mezelf te motiveren verder te gaan. dat is zo op alle gebieden. ook in de relatie met mijn ex, hij heeft over bepaalde zaken teveel gezaagd, wel, ik kan me er niet meer toe aanzetten om daar ook maar zelf nog 1 ding voor te doen,  en ook de kindjes zijn slecht bezig, hoewel ik enorm relativeer, maar de laatste weken hoor ik alleen maar krijg ik dit? krijg ik dat? gaan we dat halen? ik weet dat alle kindjes dat doen, en zoals ik zei, ik relativeer, maar toch… ik hoop dat ze nog efkes stoppen met zagen. straks is een drukke pakjes periode (3 verjaardagen, sinterklaas, kerst en Nieuwjaar en dat in welgeteld 42 dagen!) en ik zou zo graag zelf plezier beleven aan het geven van de geschenkjes.

hoe erg ik me ook  geïsoleerd voel met de rest van de wereld, toch kan ik alles vergeten wanneer we samen zijn. mocht de rest van de wereld nu ook snappen dat ze niets zijn met mij of ons en ons vergeten…

wouldn’t that be nice???

Les Flics?… huh, c’est chic…!

Ik heb iets met flikken.  Niet dat ik daar bewust voor kies, of gekozen heb, maar hoe dan ook, mijn historie… daar is altijd wel ergens een flik in te vinden.

Ik vind het zalig om de onschuld en onwetendheid zelve te spelen. Hoe ‘goed’ onze flikken zijn opgeleid, blijkbaar is dat één van de trukjes die je kan toepassen om, ofwel meer te weten te komen, ofwel er zonder kleerscheuren vanaf te komen…in ieder geval, het werkt. Het werkt voor mij.

Ik had welgeteld 14 dagen mijn rijbewijs, toen ze mij voor het eerst lieten stoppen. Ik reed met de wagen van mijn vriend toen, een toyota corolla 2.0 TD, volledig bestickerd zoals de wrc van toen. (denk eind jaren ‘90).  Voor mij rijdt een gammel oude peugeot 205. Ik zie de combi en denk, ha, die voor mij zal prijs hebben. Ha, neen, die mocht door, en ik mocht stoppen. ‘t Was dan nog in het frans ook. mijn eerste theaterstuk: ik sprak plots geen frans, maar echt geen woord frans! geloof me, het was nogal hilarisch. twee flikken, in een grensstreek die geen van beide nederlands konden en mij wilden duidelijk maken dat ik mijn veiligheids gordel niet aan had en dat voor iemand die pas haar rijbewijs had. daarnaast mocht ik aanhoren dat ik wel met een zware wagen reed (bwah, die waar ik toen normaal mee reed, was stukken zwaarder, maar bon, kon ik niet vertellen) Veel toeters en bellen en dom gedoe (van mijn kant) om te horen te krijgen dat ze het zo gaan laten, maar dat ik wel moet de gordel aan doen.

mijn tweede theaterstuk, was een paar maanden later, op weg naar bxl (kot). alcoholcontrole net voor de oprit van de snelweg. het is zondagavond, ik rij een ford escort 1.9D. alle auto’s aan de kant, er was geen ontkomen aan. Ik had niet gedronken, maar in mijn handtas zat op dat moment nog een aantal grammen coke. Zo eigenlijk te veel om ze te laten geloven dat het voor zelfgebruik was. Ik beefde op dat moment en dacht, tja, nu hang ik.  Ik beefde zo erg, dat de vriendelijke flik opmerkte dat ik mij geen zorgen hoefde te maken, ik zag er allesbehalve beschonken uit. Ik excuseerde me en zei dat ik nog nooit had moeten stoppen voor de politie. Ah, hij keek naar mijn rijbewijs en vroeg waar ik heen ging. Ik antwoordde, mijn kot in bxl. Toen ik zei dat ik rechten studeerde en hij ondertussen de rest van de papieren bekeek, riep hij zijn collega. Had die vent geen hond mee???? Had ik op dat moment een vals gebit gehad, het zou zo uit mijn mond geklapperd hebben.  Dan komen ze samen aan mijn wagen staan en zegt flik 2 : maar meisje toch, zo beven, allez, rij maar door en je moet zo niet schrikken van ons. Ik speel de onschuld zelve en zeg, ja, maar goh, dat is toch verschieten ze. Ze lachen nog eens en ik vertrek.

theater 3: daar heb ik me maar half kunnen uitlullen. ik rij een bmw525. ergens begin jaren 2000. (voor alle duidelijkheid, de beamer was not mine, i do not like beamers!) lag het aan mij die dag, ik weet het niet. in ieder geval, het verkeer werkte dusdanig op mijn systeem dat ik op een bepaald moment aan de lichten vertrek. op het linkervak staat een grijze grote citroën. ik trek op en was het eigenlijk beu dat ze optrokken, voor mij kwamen en dan terug afremden. dus dacht ik, deze keer niet! we rijden ondertussen 140 en ik hoor een sirene, ik kijk, maar geen flikken te zien, ik blijf gaan. paar seconden later, hoor ik dat nog eens, kijk naast me en zie… in de grijze wagen zit 1 flik!!!! FUCK! ik ga aan de kant. logischerwijs begint de flik te zagen over mijn rijgedrag, dat ik hem niet laat inhalen….dat ik veel te snel reed en dat ik mijn gordel niet aan had. ok, de gordel, daar had ie een punt. te vlug, ok, maar daar had hij geen bewijzen van en daarenboven, zat hij daarvoor al een hele tijd in mijn gat te boren en vond ik dat hij het was die wilde racen en niet ik, mocht ik het zijn, dan had ik wel oogcontact gemaakt en meteen gezien dat het een flik was. de onschuld zal mij die dag niet gered hebben, maar ik ben daar vanaf gekomen met een minnelijke schikking voor het niet dragen van de gordel.

de keer daarna ben ik het mogen gaan uitleggen op de politierechtbank. reden: flitsboete op snelweg. niets minnelijke schikking, meteen politierechtbank. waarom? euh… ze hadden mij geflitst aan 176…ik rij in een audi rs 6. kort voor de flits, oversteek ik twee getunede a3’s gevuld met elk twee snotapen aan het stuur. Ik zie ze kijken en zie meteen dat ze een probleem hebben met het feit dat ik ze oversteek. wanneer ik naar het middenvak ga, gaat de eerste al naar het linkerrijvak. op dat moment rij ik ongeveer 150. ik laat ze tot aan mijn achterste bumper komen en duw iets harder et pedaal in en klim naar 160- 165.  de a3’s doen er nog eventjes over maar aan dit tempo kunnen ze mij inhalen. een beetje verder zie ik een vrachtwagen van vak veranderen.ik begin af te remmen, want ik wil niet echt tegen zijn gat plakken en denk, die haal ik straks wel in. we rijden onder een brug en flits… ik kijk op mijn km-teller en zie 155 staan.
en dan bedenk ik dat die ene mij net aan het oversteken was. ik besluit dat goed te onthouden en rij achter de a3′ aan om de nummerplaat ervan te noteren. (ik heb er nog efkes mee gespeeld om ze dan finaal te kakken te zetten en weg te scheuren terwijl we al aan een tempo zaten van 150. daar hadden ze niet van terug) dus de dag dat mijn uitnodiging voor het feestje op de rechtbank in mijn brievenbus zat, heb ik mijn agenda genomen en ja hoor, de nummerplaat! dankzij een bevriend advocaat, mijn geheugen en mijn onschuldig kijken naar de rechter, ben ik ervan afgekomen met… niets! ik weet hoeveel ik op dat moment reed, en het klopte niet… en ze moest toegeven dat ze van de andere wagen geen nummerplaat hadden.

en zo zijn er nog geweest.

net zoals gisteren, als je niet weet dat iets niet mag… ja, dan doe je dat niet express en als je dat een beetje geloofwaardig kunt overbrengen…de flikken van bij ons zijn geen psychologen eh, het zijn mensen. mensen die je zo om de tuin leidt, maar ook mensen van vlees en bloed. En dat vind ik chic!